3 Stuurman | thyssenkrupp Veerhaven B.V.

Stuurman

Stuurman Hans Neijmeijer: “Ik ben een vrije jongen”

“Ik pas niet op kantoor”, vertelt stuurman Neijmeijer. “Ik ben een vrije jongen en mag graag vuile handen hebben.” Om ‘administratieve rompslomp’ te vermijden, wil Neijmeijer nooit kapitein worden. “Ik heb het prima naar mijn zin als stuurman. Als kapitein moet je je naast het varen, ook met administratie, dossiers en wet- en regelgeving bezighouden. Dat is niets voor mij. Het randgebeuren rond het varen laat me, zeg maar, koud.”

Neijmeijer is de linker- en rechterhand van de kapitein. “Ik ben verantwoordelijk voor het schip, het dek, het materiaal en het onderhoud. En ik assisteer als stuurman bij het aan- en afmeren en het laden en lossen. Ik ben ook de praatpaal voor de mannen aan boord. Als er iets is, komen ze naar mij. De stap om met een probleem naar de kapitein te gaan, vinden ze vaak te groot. Zelf voel ik feilloos aan als iemand ergens mee zit. Dat moet dan snel opgelost en uitgepraat worden. Want een bemanningslid kan zich in zo’n kleine leefgemeenschap niet te veel terugtrekken.”

“Het werken op een duwboot heeft vele facetten. Ik verveel me nooit, geen dag is hetzelfde in de binnenvaart. De zeevaart is niets voor mij. Ik moet gras zien, en als er iets gebeurt moet ik niet tien kilometer diep water onder me hebben. En als er thuis iets is, dan ben ik zo thuis.”

“Ik vind het fijn om met goed materiaal en met professionele mensen te varen. Dat hebben wij gelukkig allemaal in huis. Daarom ben ik echt trots op deze boot en op onze bemanning. Er zijn momenten dat je wel eens slikt. Als je bijvoorbeeld ’s winters bij min twintig over tien centimeter dik ijs over het dek moet schuiven zonder weg te glijden. Maar ik zou mijn baan nooit willen inruilen voor een andere. Ik ben en blijf een vrij man.”

Aspirant-stuurman Fokke Meun: “Een fantastisch leven… wat wil je nog meer”

Zet Fokke voor een klas middelbare scholieren, en na vijf minuten wil de hele klas subiet de binnenvaart in. Tot aan het pensioen. Want de gedreven Urker weet precies te vertellen waarom hij zijn werk zo leuk vindt: veel verantwoording, veel buiten, veel vrije tijd, veel lol met de mannen, een goed salaris en ‘een fantastisch leven hebben’. “Wat wil je nog meer…”, is zijn retorische vraag. In ieder geval heeft hij al veel vrienden de binnenvaart ‘ingepraat’ en die zijn allemaal net zo enthousiast.

Fokke heeft het wel eens geprobeerd op kantoor, toen hij mbo bouwkunde studeerde. “Ik moest stage lopen toen het buiten net 30 graden was. Op kantoor moest ik de hele dag discussies aanhoren of het raam open of dicht moest. Na drie dagen zei ik: mensen, ik ben weg.”

Via een wervingsfolder kwam Fokke bij thyssenkrupp´╗┐ Veerhaven terecht. Hij leert makkelijk en zit in het leertraject om kapitein te worden. “Ik ben nieuwsgierig, wil alles weten. Ik loop met iedereen mee om te kijken wat ze doen en hoe ze het doen.” Dat Fokke uit Urk komt, het leven op en met het water dus gewend is en een echte Urker werkmentaliteit heeft, helpt natuurlijk mee om het leven op de duwboot ‘te snappen’. “Ik doe alles wat er moet gebeuren: matrozen aansturen, maar zelf ook duwbakken koppelen, het schip onderhouden, en de kapitein aflossen, zonder te manoeuvreren want dat mag niet als je geen kapitein bent.”

Veiligheid aan boord is voor Fokke een groot goed. “Dat moet voor ieder bemanningslid het belangrijkste uitgangspunt zijn. Je kunt hier geen seconde onnadenkend bezig zijn. Want dat kan hele vervelende gevolgen hebben.”

Vandaag, bij het koppelen in de zon, verloor Fokke nog twee liter vocht. “Maar dan voel je wel dat je buiten bent, dat je leeft.”